BLOG 156: Wensballonnetje...

Morgen staat de APV op de agenda van de gemeenteraad van Lochem. Onze plaatselijke regeltjes. En gister zag ik een emotioneel bericht van Bud Wichers over drie meisjes in Mosul die niet meer hoeven te vluchten nu hun deel van de stad weer bevrijd is van IS. Ik wens…

© youtube.com

Het is wel even schakelen van de rellen in Rotterdam en het gedoe met Turkije naar de ballonnetjes in Lochem. Maar toch. De APV gaat over onze regeltjes. GroenLinks wil graag ballonnen verbieden omdat het slecht voor het milieu zou zijn. Het college stelt voor om de wensballon te verbieden. Je weet wel, die met dat kleine kaarsje die ’s avonds bij bruiloften wordt opgelaten.

En wij? De VVD vind dat we op lokaal niveau niet zoveel regeltjes moeten hebben. Als er geen regel is kan je niet anders dan elkaar aanspreken op gedrag. En dat geldt echt voor heel veel punten. Voor de afstand tot de erfgrens als het om het planten van bomen gaat. De discussie? Herplant op een halve, één, anderhalf of twee meter van de erfgrens... De VVD zegt: kom er nu gewoon samen met je buurman uit. Da’s altijd beter.  

En daar ligt ook de link met Turkije. Campagne voeren mag best. Maar als een bevriend land je vraagt om dat niet door jouw ministers in hun land te doen dan hou je daar rekening mee. Heel normaal. Dan provoceer je niet. En dan noem je dat land al helemaal niet fascistisch of nazistisch. Dan is het heel normaal dat Mark, Ahmed en Bert vannacht een prima grens gesteld hebben. Dat heet aanspreken en dat spreekt mij aan! Sjappoo!

Het Iraakse leger heeft delen van West Mosul bevrijd. Daardoor is aan de bron een deel van de vluchtelingenkraan gedicht. Dat leidt tot minder druk op de vluchtelingendeal met Turkije, maakt de regio veiliger en geeft Erdogan wellicht minder argumentatie voor absolute macht. Het geeft in ieder geval aan dat er ook nog goede dingen gebeuren in de geopolitieke wereld. En dat Bud Wichers uit Gorssel dat laat zien doet me deugd.

Mijn wensballonnetje gaat vandaag toch maar de lucht in. Het mag nou nog, morgen wellicht niet meer. Ik wens dat we ons bezig houden met echt belangrijke zaken en dat we ook na morgen nog wat te wensen mogen hebben. Wereldvrede wellicht. Of veiligheid in het verkeer. Of lonend werk… Ik heb nog zoveel wensen. U ook? D’ran dus maar!

Erik Haverkort, fractievoorzitter