BLOG 278: PFFFFFFAS...

De norm is verhoogd! Hoera, er mag nu 0,8 microgram PFAS in een kilo droge stof zitten. We kunnen weer bouwen. Dat wil zeggen, als je met een papiertje kunt aantonen dat je onder de norm zit. Dit vind ik ervan.

Poly- en perfluoralkalystoffen. PFAS, een verzameling van ongeveer 6.000 verschillende handige door de mens gemaakte stofjes met een minder leuke bijwerking. Kankerverwekkend? Schadelijk voor milieu? In ieder geval niet afbrekend. Dus blijvend. Sinds kort meetbaar en dus is er een norm nodig. 


De regel is dat er geen PFAS meer bij mogen komen. Het zit in grond en de norm is ooit gesteld op 0,1 microgram per kilo. Dus één miljardste deel van de grond mag kankerverwekkend zijn en dan mag je bouwen.


Het probleem is natuurlijk niet de norm. Ook niet nu deze een factor acht hoger is. Het probleem is dat niemand weet hoeveel van die stofjes er in grond zitten en dat er dus voor alle verplaatsingen van grond en zand en graafwerkzaamheden eerst gemeten moet worden. En dat kost tijd. Zesduizend verschillende stofjes die samen niet meer mogen zijn dan acht miljardste deel van een kilo… Zelfs in de wereld van superchromatografen, ozonfractionering en massa-analyses kost het tijd om dat bij al die stilliggende bouw- en graafwerkzaamheden opnieuw te beoordelen. 


De vergunningsbureaucratie wint en de harde werker die goedbedoeld ‘s ochtends vroeg om vijf uur onderweg gaat om onze dijken, cunetten of baanlichamen te graven of bulten moet wachten. Wachten op een stempel op een papiertje in een mapje. Op een vinkje van akkoord of op een handtekening. Niet omdat er dan PFAS bijkomen, nee omdat we het niet mogen verplaatsen. Heel ongezond met je kop in het zand… 


Toen ik mijn huis kocht stond er in de koopovereenkomst dat het perceel vermoedelijk geen asbest bevat. Da’s twintig jaar geleden en gaat slechts over één stofje. PFAS is een verzameling van duizenden stofjes. Gaat dit straks ook onder de schone grondverklaring vallen? En dat is dan nog maar de grond. Voor lucht zijn we ook aan de millieumeetmalloten overgeleverd. Ik hou van natuur en wil graag balans tussen natuur en economie maar hoop wel dat we voordat we weer iets normeren of verbieden we iets langer nadenken over de consequenties. Onze samenleving drijft op hardwerkende grondwerkers en wanneer we dat verliezen slaan we de bodem onder onze samenleving weg. Letterlijk. Dus nu heel snel die vergunningen printen, PFAS-vrij welteverstaan, en d’r an! 


Erik Haverkort